Showing posts with label கிராமம். Show all posts
Showing posts with label கிராமம். Show all posts

Friday, October 17, 2014

இராத்திரி நேரத்து பூஜையில்...


"இராத்திரி நேரத்து பூஜையில் ரகசிய தரிசன ஆசையில்" என்ற இந்த பாடல் தான் இந்த தலைப்பை படித்ததும் நிச்சயம் எல்லோருக்கும் நினைவு வரும், அந்த அளவிற்கு பட்டி தொட்டி எல்லாம் பட்டைய கிளப்பிய பாடல் இது. இன்றும் கிராமப்புறங்களில் திரைப்பட நடன நாட்டிய நிகழ்ச்சி நடந்தால் 12 மணிக்கு மேல் இந்த பாடல் இடம் பெறாத நடன நிகழ்ச்சியே இருக்காது எனலாம். நடன நிகழ்வு அங்கு நடக்கும் ஆட்டம் பாட்டத்தை பற்றி சொன்னால் சொல்லிகிட்டே போகலாம். இந்த கதையில் நாம் பார்க்கபோகும் இராத்திரி நேரத்து பூஜையே வேறு..

கோவையின் மிகப்பெரிய சாப்ட்வேர் கம்பெனியில் தான் நம் ஹீரோ வேலை செய்கிறார். என்ன தான் சாப்ட்வேர் கம்பெனியில் வேலை செய்து விதவிதமாக ஜீன்ஸ், டாப்சை எல்லாம் போட்ட பொண்ணுங்களை சைட் அடிச்சிகிட்டு இருந்தாலும் மனுசன் திங்கறதுல பலே ஆளு.. ஞாயிற்றுக் கிழமையான அவுங்க குக்கிராமத்தில் மீசைக்காரர் கறிக்கடையில் ( அது என்னங்க எல்லா ஊர்லியும் கறி போடுறவுங்க மட்டும் மீசையை முறுக்கி விட்டுகிட்டு இருக்காங்க) முன் தொடையில் இருக்கும் ஒத்தை எழும்பையும் எடுத்து விட்டு சதக்கறியாத்திங்கும் சாப்ட்டான ஆள்தாங்க நம்ம சாப்ட்வேர் ஆள்..

ஊருக்கு ஆள் வாரம் வாரம் வந்தாலும் வரும் போது மாரியப்பனிடம் விசாரிப்பான் நம்ம என்னடா பக்கத்து ஊர்ல டேன்ஸ் கீது போட்டங்களா போட்டா சொல்லு, அதுவும் எடப்பாடி பாபி சவுண்ட் சிஸ்டம் அழைத்து வருவாங்களே சேலத்து ரம்பா சங்கீதா வந்தா மறக்காம சொல்லுடா என்று மாரியப்பன் மட்டுமில்லாமல், பரந்தாமன், செந்தில், விஜி என எல்லாரிடம் பிட்டை ஓட்டி வைத்து விடுவான்.

எத்தனை நாளைக்குத்தான் சப்புன்னு போறது பக்கத்து ஊரான சுள்ளிமேட்டில் எடப்பாடி பாபி டேன்ஸ் நடக்குது அதுவும் வெசாழக்கிழமை ராத்திரி என்று கோயமுத்தூருக்கு போன போட்டதும், நம்ம ஹீரோ ஊருல அப்பன்னுக்கு உடம்பு சரியில்லைன்னு பிட்ட போட்டுட்டு பைபாஸ் ரைடரை பிடிச்சி லஷ்மி நகரில் இறங்கி, மேட்டூர் போற பஸ்ல ஏரி வீடு வந்து சேர்ந்துட்டான். எப்பவும் போல மெத்தையில் படுக்கிறேங்கற பேர்வழியில் சொம்பு தண்ணியும், தலைகணியும், பெட்சீட்டும் எடுத்துகிட்டு மொட்டை மாடிக்கு வந்து பசங்க எப்ப போன் செய்வாங்கன்னு ஒரு தம்மை பத்த வெச்சி இழுத்து கிட்டே பராக்கு பார்க்க 4 வீடு தள்ளி மொட்டை மாடியில் மேட்டர் நடக்க பையனுக்கு கிளு கிளுன்னு ஆகிடுச்சு..

கிளு கிளுன்னு இருந்தாத்தான் நண்பர்களுக்கு பிடிக்காதே, அவனுக போன் செய்ய இவன் கட் செய்துவிட்டு சுவர் ஓரமாக, சுவரோடு சேர்ந்து நின்னு நிழலைப்பார்க்க, எல்லா கதையியிலும் வர்ற மாதிரி மொட்டை, மாடி நிலா வெளிச்சம், பக்கத்தில் தவளை சத்தம், அடிக்கம் காற்றுக்கும் தென்னை மரம் சிலு சிலுவென்ற காற்று வீசும் இப்படி எல்லாம் இருக்கும் என்று நினைச்சீங்கன்னா, நொம்பத் தப்புங்கோ.. அன்னிக்குன்னு பார்த்து அம்மாவாசை முடிஞ்சு மூனா நாளோ, நாலம் நாளோ, வெளிச்சமே இல்ல கும்மிருட்டு, மலையாளத்தான் டீக்கடை வெளிச்சம் மட்டும் தான் தெரியுது, அதுவும் மலையாளத்தான் வயித்த நீட்டிக்கிட்டு டீ ஆத்துர ஆத்துல அவங்கிட்ட டீ குடிக்க வந்தவன் எல்லாம் பேசாம ஒசூர் போயே குடிச்சிக்கலாம் என்ற எண்ணம் வரும் வரை ஆத்துவான்...

நம்ம ஹீரோவுக்கோ டவுட்டு இங்க இருக்கற சோடி மலையாளத்தான் பொஞ்சாதியா இருக்குமோன்னு, ஆனாலும் ஒன்னும் தெரியல 2 உருவம் மட்டும் விளையாடுவது தெரிகிறது. அந்த கும்மிருட்டும் வேளையிலும் ஒற்றை சுவரில் அடுத்தவன் என்ன செய்யறான்னு பார்க்கற வேலையை நம்ம ஊரு ஆட்களைத்தவிர எவனும் செய்யமாட்டான்.. என்று மனதில் திட்டிகிட்டே வந்து வானத்தை பார்த்து மல்லாக்க படுத்தவன், கால் மேல காலப்போட்டு ஊர்ல இருக்கற பாதி பேரை நினைச்சிட்டான், இது யாரா இருக்கும் என்று.. அவன் பார்க்க கூடாது என்றாலும் அவன் மனசு மறுபடியும் அந்த ஒற்றை கைப்பிடிச்சுவருக்கு அழைத்து சென்று விட்டது.

ஒற்றைச்சுவரை நன்றாக பிடித்துக்கொண்டு தலையை முழுவதுமாக வெளியே நீட்டி, கண்களை பட்டையை தீட்டி வைரத்தை அறுப்பது போல் தீட்டிக்கொண்டு பார்த்தான். இப்போது உருவம் உருண்டு புரண்டது, பின் எழுந்து நின்றது போல இருந்தது கரண்ட் போய்விட்டது. ஆமாங்க இந்த கிராமத்தில் எல்லாம் பத்து மணிக்கு கரண்ட பிடுங்கி 3 பீஸ் கரண்ட் கொடுப்பாங்க அதனால ஒரு நிமிடம் கரண்ட் போய் வரும். சரி என்று கரண்ட் வந்ததும் பார்க்கலாம் என்ற இவன் பராக்கு பார்த்து நிற்க கரண்ட் வந்ததும் அங்கு எந்த அசைவுகளையும் காணம். 

மறுபடியும் நின்றவனை பாஸ்கர் பாத்துவிட்டு டேய் எத்தனை தடவை போன் பன்றது இங்க என்னடா பன்றன்னு கேக்க, இல்லடா அங்க யாரோ 2 பேர் இருந்தாங்கடா உருண்டுகிட்டு, ஆனா யார்ன்னு தெரியல என இவன் பட படன்னு உளற, டேய் ரிலாக்ஸ் இத விட அங்க சேலத்து ரம்பா ஆட வந்தாச்சாம். 10 மணிக்கு ஆரம்பிச்சு 12 மணிக்கு முடிச்சிடுவாங்க.. 11 மணிக்கு மேல தான் கிளு கிளுன்னு இருக்கும். உனக்கு அது முக்கியமா இல்ல இங்கயாருன்ன கண்டுபிடிக்கறது முக்கியாமான்னு முடிவு செய் என சொல்ல, ஐய்யய்யோ இது யாரா இருந்தா எனக்கென்ன நாம் போகலாம் என்று அய்யப்பனின் டிவிஸ் சூப்பரில் 4 பேரும், மாரியப்பன் ஸ்ப்ளண்டரில் 3 பேரும், என ஆள்ஆளுக்கு கிடைச்ச வண்டியில் ஏரி சுடுகாட்டில் வந்து ஒன்னு சேர்ந்து தம் அடிச்சுக்கொண்டு இருந்தனர்...

நம்ம ஹீரோ தான் படபடப்பா சீக்கிரம் குடிங்கடா ராத்திரி நேரத்து பூஜை பாட்டுக்கு சேலத்து ரம்பா சங்கீதா ஆட்டத்தை பார்க்க முடியாது என்று பர பரன்னு பரந்து கொண்டு இருந்த போது.. பாஸ்கர் இவன் ஒற்றைச்சுவரில் எட்டிப்பார்த்த கதையை சொல்ல எல்லாரும் கலாய் கலாய் என்று கலாய்த்துக்கொண்டு இருந்தனர், இடையில் வேகமாக வந்த மோகன் டேய் டேன்ஸ்க்கு அனுமதி இல்லைன்னு சொல்லி கஷ்டப்பட்டு அனுமதி வாங்கி இருக்காங்களாம்.. சீக்கிரம் வாங்கடா நாலு ஆட்டத்தை நறுக் என்று பார்த்து விடலாம் என எல்லோரும் இராத்திரி நேரத்து பூஜையை ரசிக்க கிளம்பினர்...

(தொடரும், இராத்திரி நேரத்து பூஜைகள்...)

ஹா ஹா என்ன மக்களே கிளு கிளுன்னு சொல்லி கடைசியில் தொடரும்ன்னு போட்டுட்டானேன்னு யோசிக்கறீங்களா, நன்றாக யோசியுங்க சேலம் சங்கீதா ஆட்டம் எப்படி இருந்துச்சுன்னு நாளைக்கு பார்ப்போம், அதற்கு பின் தான் இருக்கு க்ளைமேக்ஸ்)

Sunday, July 13, 2014

கிளுகிளுப்பான கதை சொல்லி "சொக்கன் தாத்தா"

ஒவ்வொரு ஊரிலும் பல பெரிசுங்கள் ஆலமரத்தடியிலே, வேப்பமரத்தடியிலோ உட்கார்ந்து, ஊர் நாயம், உலக நாயம் பேசும் வழக்கம் எல்லா கிராமங்களிலும்  இருப்பார்கள். இவர்கள் மரத்தடி இருப்பார்கள், பாட்டிகளோ திண்ணையிலும், கிணற்றடியிலும் வெற்றிலை மடித்து வைத்து உரலில் இடிச்சிகிட்டே ஊர் நாயமும், உள்ளுர் கிசு கிசுக்களையும் பேசியே காலத்தை போக்குவார்கள்.

இவர்கள் பேசும் பேச்சில் பல அனுபவங்களும், நிறைய கருத்துக்களும் அடங்கி இருக்கும், என்ன பேசும் போது கொச்சை வார்த்தைகளை நிறைய பயன்படுத்துவார்கள். இப்போது நமக்கு கொச்சை வார்த்தையாக பட்டாலும் அப்போதெல்லாம் அந்த வார்த்தைகளின் மேல் ஈர்ப்பு இருந்ததை மறக்க இயலாது.

அறிவியல் மாற்றங்கள், விஞ்ஞான வளர்ச்சி, தொலை தொடர்பு வளர்ச்சி எல்லாம் அதிகரித்து அனைவருக்கும் பாலியியல் கல்வி களைப்பற்றி நிறைய அறிந்து கொள்ள இப்போது ஏதுவாக இருக்கிறது. ஆனால் 30 வருடங்களுக்கு முன்னர் ஒருத்தருக்கும் ஒன்னும் தெரியாது, இந்த மாதிரி பெருசுங்கள் எல்லாம் தங்களின் அனுபவங்களை கதையாக சொல்லி சொல்லித்தான் வளர்த்தார்கள் தங்கள் சந்ததியினரை. இவர்கள் சொல்லும் கதைகள் எல்லாம் இன்று நாம் கேட்கும் போது, அட இதுவா என்று தான் கேட்கத் தோணும், ஆனால் அன்று கதை கேட்க பெருசுங்களை துரத்தி துரத்தி இளைஞர்கள் படையெடுத்த காலம் அது.

இப்படி கதை சொல்வதில் எங்கள் ஊரில் பேர் பெற்றவர் சொக்கன் தாத்தா இவரைச்சுற்றி எப்போதும் ஒரு கூட்டம் இருக்கும், இருவருக்கு எங்கள் சிறுவயதில் நாங்கள் வைத்த பெயர் கெட்டவார்த்தை தாத்தா. இந்த தாத்தா எங்களை பார்க்கும் போது வாடாக் குஞ்சு மணி, உள் டவுசர் கீது ஒன்னும் போடாமா அப்படியே ஆட்டிக்கிட்டு வர்றாம்பாரு என்று சத்தமாக அவர் பேசும் போது வெட்கமாக அந்த இடத்தை விட்டு ஓடிடுவோம்.

புதுசா கண்ணாலம் ஆன சேகர் அண்ணன் எப்ப பாரு தாத்தாவையே சுற்றி வருவார், நாங்களும் அப்படி என்னடா சொல்லுது இந்த கெட்டவார்த்தை தாத்தா என்று ஒட்டு கேக்க திணறுவோம். ஒரு நாள் கிணற்றுமேட்டில் அவர்கள் உட்கார்ந்து பேச பஞ்சாயத்து திண்ணைக்கு அடியில் படுத்து கதை கேட்கும் போது சொக்கன் தாத்தா பார்த்து விட்டார். உங்களுக்கு எல்லாம் இன்னும் வயசாகனுமடா குஞ்சாண்டிகளே என்று அவர் கத்த, நாங்க எஸ்கேப்.

வயது ஆக ஆக எங்களுக்கும் பெண்கள் மேல் ஈர்ப்பு இருக்கும் ஆனால் சைட் அடிக்க பயந்து தலைய குணிந்து மாட்டை ஓட்டிகிட்டு போய்டுவோம், ஆனால் தாத்தாவோ பெண்களை கண்டால் என்ன கொமுரி சமைஞ்சுட்டா போல, வெட்கத்தை பாரு என்று சத்தமாகவே கிண்டல் செய்வார். இதற்கு பின் தான் சொக்கத்தாத்தாவை நண்பராக்கி அவரிடம் கதை கேட்க ஆரம்பித்தோம்.

மங்குனி, கிங்குனியில் ஆரம்பித்து ராஜா ராணி கதைகள் என பல பாலியியல் கதைகளை சொல்வார். ஒவ்வொரு கதையின் முடிவில் வெட்கம் இருந்தாலும் அதில் பின்னப்பட்ட விசயங்கள் நிறைய இருக்கும். 

புருசன் பொஞ்சாதி, மாமனார், மாமியார், அத்தை  என ஒவ்வொரு உறவுக்கும் ஒரு கதை சொல்வார். புருசன் பொஞ்சாதி பிரச்சனைகளையும், அவர்கள் தப்பு செய்த போது எப்படி சமாளித்தார்கள் என்று பாலியில் கலந்து அவர் சொல்லும் கதைகள் நிறைய மணதில் ஓடுகின்றன. ராஜா ராணி கதைகள் தான் எப்போதும் செம்ம சூடா இருக்கும். அண்ணன் தம்பி கதைளில் சொத்துக்காக அவர்கள் செய்யும் திருட்டுத்தனத்தை நிறைய சொல்வார், அவர் சொன்னதில் "மங்குனிக்கு மங்குனியும் கெட்டு, கிங்குனிக்கு கிங்குனியும் கெட்டு, போதக்குறைக்கு வாயும் கெட்டு" என அவர் சொல்லும் போது எங்கள் சிரிப்புச்சத்தம் பக்கத்து ஊருக்கு கேக்கும்.
ஒரு நாள் கோயிலுக்கு போய்ட்டு வந்தேன் தாத்தா திருநீறு எடுத்துக்கோ என்றேன், எந்த கோயிலுக்கு என்றவரிடம் பவானி கூடுதுறைக்கு என்றேன். அங்கு இருக்கும் சிற்பங்களை எல்லாம் பாத்திருக்கிறாயா என்றார், எங்க தாத்தா எங்கப்பனும், ஆத்தாலும் தலையில் தண்ணிய தெளிச்சிகிட்டு, அந்த அர்ச்சனை, இந்த அர்ச்சனை என்று கோயிலில் என்னை கைய எடுத்து கும்பிடச்சொல்லி நச்சு நச்சுன்னு நச்சுங்கறாங்க...

அட போடா போக்கத்தவனே, அங்க நிறைய கண்ணாலம் ஆன புது புது சோடிகள் எல்லாம் வருவாங்களே, ஆமாம் தாத்தா நிறைய இருந்தாங்க என்றதும், அட அவுங்க எல்லாம் சாமி கும்பிட்டுட்டு அப்படியே, அங்க இருக்கும் சிற்பத்தை பார்க்கவந்தவங்க என்றும், அடுத்த முறை போய் ஒவ்வொரு சிற்பமாக பாருடா எங்குஞ்சாமணி, ஒவ்வொன்றும் ஓர் கதை சொல்லும் என்பார்.

தனியா போனா எப்படி என்று கூட்டாளிகளோடு கோயிலுக்கு சென்று அங்குள்ள சிலைகளை பார்த்து எங்களுக்கு தெரிஞ்ச விளக்கத்தை அப்போதைக்கு விளக்கி கொண்டோம். நாங்கள் ஒவ்வொருத்தனும் படிச்சு வெளியூரு வேலைக்கு போனாலும் சொக்கன் தாத்தாவை நினைச்சாலே மனசு செம்மையாக சிரிக்கும். நண்பர்கள் திருவிழா சமையத்தில் சரக்கடிக்க ஒன்னு சேரும் போது சொக்கன் தாத்தாவின் பேரனை கலாய்ப்பது வழக்கம்.

கண்ணாலம் ஆன புதிதில் சொக்கன் தாத்தா வீட்டுக்கு சென்றபோது என் பொஞ்சாதிய இருக்கும் போது சிலை சிலையா பார்த்தபையன் என்று கலாய்த்து அனுப்பினார். 

இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் சொக்கன் தாத்தாவின் பேரன் போன் செய்தான், தாத்தா  94 வயதில் சாமிகிட்ட போய்ட்டாருடா, ரெண்டு நாள் ஆச்சு இன்னிக்குத்தான் காரியம்டா, தகவல் சொல்லாம்ன்னு கூப்பிட்டேன், உங்க அப்பாவும், அம்மாவும் வந்திருந்தாங்கடா அப்படியே நம்ம பசங்களுக்கு சொல்லிடுடா என்று போனை துண்டித்தான்.

இரண்டு நாட்களாக அவர் நினைவுதான். கிராமத்தை பொறுத்த வரை எல்லா தாத்தாவும் நம் தாத்தாக்கள் தான் சொந்த தாத்தாவை விட மற்றவர்கள் தான் மிக கிண்டலும் கேலியுமாக இருப்பார்கள். இந்த சொக்கன் தாத்தா அவர் மட்டுமா போனார், அவரின் நினைவுகள், பல பாலான கதைகள், அந்த கிராமத்தின் மண்ணை அறிந்த அந்த மகராசன் போனபோதே, அவரின் நினைவுகளையும், கதைகளையும் கொண்டு போய்ட்டார். இன்னும் இருப்பதோ சில தாத்தாக்கள் தான் அவர்களிடம் உள்ள கதைகளும் சீக்கிரம் அவர்களுடனே போய்விடும்....

Saturday, January 11, 2014

மாட்டு வண்டி பயணம்...

மாட்டு வண்டி நான் சென்ற முதல் வாகனம் இதுதான். எங்கள் ஊரில் இருந்து பக்கத்து ஊர் திருவிழாவிற்கு முதன் முதலாக 4 மாத குழந்தையாக இருக்கும் போது சென்றேன் பின்னாளில் எனது அம்மா சொன்னதாக ஞாபகம். எனக்கு மட்டுமல்ல 25 ஆண்டுகளுக்கு முன் கிராமத்தில் பிறந்த குழந்தைகளுக்கு முதல் வாகனம் மாட்டு வண்டியாகத்தான் இருக்கும். இன்றும் மாட்டு வண்டிகள் அழியவில்லை ஆனால் குறைந்து இருக்கின்றது.

கிராமங்களில் விடாப்பிடியாக இன்னும் சில பேர் மாட்டு வண்டி வைத்து கொண்டு விவசாயம் பார்த்து கொண்டுதான் இருகிறார்கள் .மாட்டு வண்டி ஓட்டுவது ஒரு கலை மாட்டின் சுபாவத்திற்கு ஏற்ப அதை அதட்டி ஓட்டுவார்கள்.
எனக்கு சிறுவயதில் இருந்து அதிகம் மாட்டுவண்டியுடன் புழக்கம் உள்ளது. இவ்வண்டியை நெல் சுமக்க, அரைக்க, சந்தைக்கு செல்ல என அனைத்து பொருட்களையும் தூக்கி செல்ல மாட்டு வண்டியைத்தான் பயன்படுத்தினர் ஒரு காலத்தில். இப்போது இதை பயன்படுத்துவது குறைந்தாலும் கிராமத்தில் இதற்கான வரவேற்பு இன்றும் உண்டு.

பழைய திரைப்படங்களில் மாட்டு வண்டியைப்பற்றிய பாடல்களும், மாட்டு வண்டிகளும் அதிகம் இடம் பெற்று இருக்கும் கிராமத்து படம் என்றால் மாட்டு வண்டிக்கு நிச்சயம் இடம் உண்டு. மாட்டு வண்டியைப்பற்றி புகழ் பெற்ற பாடல்கள் நிறைய இருக்கின்றன.

முன்காலத்தில் சரக்கு வாகனமாக மக்கள் பய்னபடுத்தியது மாட்டு வண்டியைத்தான் இவ்வண்டியைப் பற்றி நண்பர்களுடன் பேசிக்கொண்டு இருக்கும் போது நண்பனின் தாத்தா கூறிய தகவல் இன்னும் நன்றாக இருந்தது. அவர் காலத்தில் மாட்டு வண்டிப் பந்தயம் அதிகம் நடக்குமாம் ஊர் ஊராக சென்று மாட்டு வண்டி ஓட்த்தில் நிறைய பரிசுகள் பெற்று இருக்கின்றாராம். மாட்டு வண்டி பந்தயத்திற்கு சென்ற இடத்தில் தான் பந்தயத்தை பார்க்க வந்த அவர் மனைவியையும் காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்டாராம். வண்டிக்கு பெயிண்ட் அடித்து அழகாக பராமரித்து வருகிறாராம் இப்ப பட்டணத்துக்கு குடி வந்தாதால் அதெல்லாம் நினைவுகளோடு சரி என்கிறார்.

இன்றும் பல ஊர்களில் ரேக்ளா ரேஸ் என்ற பெயரில் மாட்டு வண்டி பந்தயங்கள் நடைபெற்றுக்கொண்டு தான் இருக்கின்றன.

 அந்த காலத்தில் சுற்றுலா என்றால்  பழனிதான் அதிகம் செல்வார்கள் பழனி செல்லும்போது வீட்டில் உள்ள மாட்டு வண்டியின் மேல் சாக்கு கட்டி விட்டு அதுதான் நிழல் போகும் போது கட்டுச்சோறு செய்து கொண்டு போவோம். வரும் போது விறகு பொறுக்கி சில இடங்களில் கல் வைத்து சாப்பாடு செய்து கொள்வோம். பழனி சென்று வர ஐந்து நாட்கள் ஆகும் இவர் திருப்பதிக்கும், ராமேஸ்வரத்துக்கும் மாட்டு வண்டியிலேயே குடும்பத்துடன் சென்று வந்தவர்கள் நிறைய பேர்.
15 வருடத்திற்கு முன்பு திருமணம் என்றால் எல்லாரும் வண்டி கட்டிக்கொண்டு தான் திருமணம் நடைபெறும் இடத்திற்கு செல்வார்கள் அதானால் தான் அக்காலங்களில் 3 நாட்களுக்க திருமண நிகழ்ச்சிகள் நடைபெற்றுள்ளன. இப்போது 3 மணி நேரத்தில் முடிந்துவிடுகிறது திருமண நிகழ்வுகள்..

மாட்டு வண்டியில் கரும்பு ஏற்றிக்கொண்டு செல்வார்கள் பின்னால் சென்று கரும்பை சத்தம் வராமல் உடைத்து வந்து சாப்பிடுவோம். மாட்டு வண்டியில் இரு மாடுகளை பூட்டி அதை லவகமாக கையில் பிடித்து சின்ன சாட்டையை வைத்து அடித்து மேதுவாக நகரும் போது ஆடி ஆடி செல்லும.பொருட்கள் ஆட்கள் என எல்லோரையும் இழுக்கும் வண்டி நம்ம ஊரு மாட்டுவண்டி..

மாட்டுவண்டியை ஒவ்வொருவரும் அவர்களது வசதிக்கேற்ப வண்டியை அழகு படுத்தி வைத்திருப்பர்.  சிலர் அழகாக கூண்டு அடித்து அதற்கு பெயின் அடித்து வைத்திருப்பர். இன்னும் சிலர் கட்டை வண்டியாகவே வைத்திருப்பர். வைக்கோள் போட்டு அதன் மேல் பெட்சீட் போட்டு மெத்தை போல வடிவமைத்து வைத்துருப்பர் இதை எல்லாம் நின்று பொறுமையாக ரசிக்கத்தோணும்.

இவ்வண்டிகளைப் பொறுத்த வரை ஹய் ஹய் என்று கத்தி சாட்டையில் மெதுவாக ரெண்டு போட்டால் வேகமாக செல்லும். ஹோ ஹோ என்று சத்தமிட்டு கயிரை இறுக்கப்பிடித்தால் அப்படியே நிற்கும். இதற்கு இதுதான் எக்ஸ்லேட்டர், பிரேக் எல்லாம். வண்டி ஓட்டுபவரின் குரல் தான் இதற்கு மிகப்பெரிய பலம் அவரின் குரலுக்கேற்ப நகரும்..
இவை இரண்டும் மாட்டு வண்டிக்கு முக்கிய தேவைகள்...

அச்சாணி: இரவு நேரங்களில் பயனம் முடிந்ததும் வண்டியை லாக் செய்வது போல் மாட்டு வண்டிக்கு வண்டி சக்கரம் கழண்டு விடாமல் தடுக்கும் இரும்பு பட்டை.

நோத்தடி: மாடு வண்டியில் பூட்டபடும் கம்பு. வண்டி சும்மாக இருக்கு பொழுது சீசா மாதிரி விளாயாடலாம்.
இன்றும் ஊருக்கு சென்றால் மாட்டு வண்டியில் செல்ல மனம் அடித்து கொள்ளும். சமீபத்தில் வண்டியில் இருந்து இறங்கி ஒரு 5 நிமிடம் மாட்டு வண்டியில் சென்றேன் ஆடி ஆடி குழியில் இறங்கி செல்லும் போது பின்புறம், முதுகு, கை எல்லாம் வலி எடுத்தது. அந்த வலியும் ஒரு சுகமான கிராமத்து நினைவுகள் தான்....

Sunday, June 30, 2013

எங்கள் மண்ணில் பிறந்த இந்தியாவின் தலைமை நீதியரசருக்கு வாழ்த்துக்கள்..



இந்தியாவைச் சார்ந்த ஒருவருக்கு ஓர் உயர் பதவி கிடைத்தால் இந்தியாவில் உள்ள அனைவரும் மிக மகிழ்ச்சி அதே போல் ஒரு மாநிலத்தில் உள்ளவருக்கு உயர் பதவி கிடைக்கும் போது அந்த மாநில மக்களுக்கு மிக மகிழ்ச்சியான ஒன்று.. நம்ம ஊர்க்காரர் ஒருவர் இந்தியாவின் உயர் பதவியில் அமரும் போது அவரின் ஊரே மிக மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் அந்த மகிழ்ச்சியை இன்று கொண்டாடி வருகின்றனர் ஈரோடு மாவட்டம் பவானி வட்டம் காடப்பநல்லூர் கிராமம் மற்றும் அதைச்சுற்றி உள்ள கிராமங்களான சித்தார், மாணிக்கம்பாளையம், குரும்பபாளையம், கேசரிமங்கலம், சிங்கம்பேட்டை ஊர் மக்கள்..

இந்த கிராம மக்கள் இவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக உள்ளதற்கு மிக முக்கிய காரணம் இந்தியாவின் மிக உயர்ந்த பதவியான தலைமை நீதியரசர் என்ற பதவியை பெற்றுள்ள எங்கள் மண்ணின் பிறந்து எங்கள் மண்ணிற்கு பெருமை சேர்த்த மண்ணின் மைந்தர் நீதியரசர். திரு.சதாசிவம் அவர்கள் பிறந்து வளர்ந்தது எல்லாம் காடப்பநல்லூர் என்ற கிராமத்தில் தான்... இதனால் இன்று இந்த கிராமங்கள் எல்லாம் மகிழ்ச்சி கடலில் மூழ்கிஉள்ளது.

எங்கள் பகுதியில் டீக்கடை, பெட்டிக்கடை என்று எங்கு பார்த்தாலும் இது தான் பேச்சு அவர் கல்லூரி படிக்கும் போது இங்கு தான் பேருந்து ஏறுவார், இவர்கடையில் தான் தேநீர் அருந்துவார் அவருடன் ஒன்றாவது முதல் நான் படித்தேன் என எங்கும் இவரின் பேச்சுதான்.. அவருடன் படித்தவர்கள் எல்லாம் சந்தோசமிகுதியில் இருக்கின்றனர்.

எங்கள் பகுதி அவ்வளவு ஒன்றும் வளர்ந்த பகுதியல்ல அன்று.. மேட்டூர் அணை கட்டியதால் ஆங்கிலேயர் புண்ணியத்தில் சிற்றாறு ஒன்று போய்க்கொண்டு இருந்தது அத்ன் மீது பாலம் கட்டியபோது சிற்றாறு பாலம் மருவி சித்தார் பாலம் ஆகி இன்று சித்தார் என்ற ஊராக வளர்ந்து நிற்கிறது எங்கள் கிராமம்.. இங்குள்ள தொடக்க பள்ளியில் கல்வி பயன்ற அவர் 6ம் வகுப்பு படிக்க சிங்கம்பேட்டை அரசு மேல்நிலைப்பள்ளியில் சேர்ந்து படித்த அவர் பின் சிஎன்சி கல்லூரியில் படித்துள்ளார்.. இன்று எல்லா பேருந்துகளும் எங்கள் ஊரில் நின்று செல்லும் அன்று அப்படி அல்ல மிக குக்கிரமான இந்த கிராமத்தில் இருந்து இன்று உயர்பதவியை பெற்ற அவருக்கு வாழ்த்துக்கள்...

நீதியரசருக்கு இந்தியாவில் வாழ்த்து சொல்லாதவர்களே இருக்க வாய்ப்பில்லை அப்படி இருக்கும் போது எங்கள் ஊரில் பிறந்து எங்கள் ஊருக்கு பெருமை சேர்த்த நீதியரசருக்கு வலைப்பதிவின் மூலம் வாழ்த்து சொல்வதில் மிக்க மகிழ்ச்சி எனக்கு.. அவர் பிறந்த மண்ணில் நாங்கள் பிறந்ததற்கு மகிழ்ச்சி.. நீதியரசர் இந்த பதவியில் அமர்ந்து இந்திய வரலாற்றில் இடம் பிடித்ததால் எங்கள் கிராமத்துக்கு பெருமையே....

Monday, May 27, 2013

குடிமகன்களின் சொர்க்கம் ஆசனூர்...

பால்ய நண்பர்களோடு வருசத்துக்கு 3 முறை ஊர் சுற்றுவது வழக்கம் கடந்த வருடத்தில் பாண்டிச்சேரியும் அதற்கு பின் தாமரைக்கரையும் சென்று வந்தாச்சு இந்த முறை எங்க போகலாம் என்று யோசித்தோம் நாம் போவது சரக்கடிச்சு சந்தோசமாக தூங்குவதற்குத்தான் அதற்கான இடத்தை தேடியபோது நிறைய நண்பர்கள் அதாவது கோவை, ஈரோடு, சேலம் பகுதியில் உள்ளவர்கள் உடனே சொன்னது ஆசனூர் தான்.




ஆசனூர்

ஈரோடு மாவட்டம் சத்தியமங்கலத்துக்கு அருகில் மேற்குதொடர்ச்சி மலையில் கடல் மட்டத்தில் இருந்து 1105 மீட்டர் உயரமுள்ள பகுதி. கர்நாடக மாநில எல்லை அருகே அமைந்துள்ளது. எப்போதும் பசுமையாய் சில்லென்ற குளிர் காற்றுடன் அமைந்த இடம். இது 10 வருடங்களுக்கு முன் சுற்றுலாத்தளம் அல்ல ஆனால் இன்று சுற்றுலாத்தளம் ஆக்கப்பட்ட இடம்.. இந்த வனப்பகுதியில் வன விலங்குகள் சாலையோரம் நடந்து செல்வதையும், தண்ணீர் குடிக்க வருவதையும் பார்க்கலாம் இது தான் ஆசனூர் வனப்பகுதி.


அங்குள்ள ரிசாட்டுகளை நண்பர்கள் மூலம் தேடினோம் அவர்கள் சொன்னதில் நீச்சல் குளத்துடன் தேசிய நெடுஞ்சாலையின் அருகில் உள்ள இடத்தை தேர்வு செய்து முன்பணமும் கொடுத்தாச்சு.

காலை ஏழுமணிக்கு நண்பர்கள் எல்லாம் சத்தியில் ஒன்று கூடுவது என்று முடிவெடுத்து சென்னையில் இருந்து வந்த நண்பர்கள் ஈரோடு வந்து அங்கிருந்து சத்தி வந்தனர். சத்தியில் நாட்டுக்கோழியும், மட்டனும் வெட்ட ஆர்டர் கொடுத்துவிட்டு சாப்பிட இடம் தேடினோம்....
சத்தியமங்கலத்தில் காலை டிபன் சாப்பிடவேண்டி இருந்ததால் காலை டிபனுக்கு இட்லி குடல்கறி எங்கே கிடைக்கும் என்று விசாரித்ததில் பஸ் நிலையம் அருகில் கோபி சாலையில் அன்னலட்சுமி என்றொரு உணவகத்தை கை காட்டினர்... நாங்கள் உள்ளே போகும் போது தலைக்கறி ரெடி குடல் 5 நிமிடம் ஆகும் என்றனர் சரி என்று முதலில் இட்லி தலைக்கறி ஆர்டர் செய்தோம் அருமையான இட்லியுடன் தலைக்கறி உள்ளே சென்றதே தெரியவில்லை தேங்காய் போட்டு அருமையாக செய்திருந்தனர்.. அடுத்து குடல் குழம்பு குடலோடு இட்லியை காலக்காமலே காலி செய்தோம் 4 ப்ளேட் கடலை விலையோ மிக குறைவு ஒரு ப்ளேட் 35 தான்... சத்தியமங்கலம் பக்கம் போனீங்கன்னா நிச்சயம் சாப்பிடலாம் குடல்கறியையும், தலைக்கறியையும்...
சத்தியில் சாப்பிட்டது சரக்கு குறைவாக வாங்கியதை அப்போது தான் உணர்ந்து நண்பர்களுக்கு போனைப்போட்டு கேட்டால் அங்க கடையில்க்கு இல்லை என்றால் பக்கத்தில் கொழுஞ்சியுரில் கர்நாடக கடை இருக்கு சந்தோசமாக போங்க என்ற உடன் இரு கார்களில் 7 பேர் பயணம் துவங்கியது சத்தியமங்கலத்தில் இருந்து பண்ணாரிக்கு..
பண்ணாரி போகும் வழியிலேயே வனவிலங்குகள் நடமாடும் பகுதி அதனால் சப்தம் எழுப்பாதீர் என போர்டுகள் வனத்துறையினரால் நிறைய வைக்கப்பட்டு இருந்தது யாணைகள் செல்லும் பகுதி என்றால் யாணை நடமாட்டம் உள்ள பகுதி என்றும் எழுதி இருந்தனர். பண்ணாரி சென்றதும் மலைப்பாதை துவங்கியது இந்த மலைப்பாதியில் 27 கொண்டை ஊசி வலைவுகள் உள்ளது நல்ல பயிற்சி உடைய ஓட்டுநராக இருந்தால் தான் வாகனத்தை இயக்குவதில் சிரமம் இருக்காது.. இல்லையேல் கரணம் தப்பினால் மரணம் தான் என்ற வகையில் இருந்தது 27 கொண்டை ஊசி வலைவுகளில் 27, 20, 7 வது வளைவுகள் தான் மிக ஆபத்தானவை அங்கு மிக எச்சரிக்கையாக வண்டியை இயக்கவேண்டும்...  இந்த கொண்டை ஊசிவ வளைவில் செல்வது ஒரு சுகமான த்ரிலிங்கான அனுவம் என்று தான் நிச்சயம் சொல்லோம்...
கொண்டை ஊசி வளைவுகளில் ஏறும் போது கீழே உள்ள வலைவுகள் ஆறு போல வளைந்து செல்வதை காணக்கோடிக் கண் பத்தாது... அடுத்து காட்டு ஆற்று வெள்ளம் செல்லும் பகுதிகள் வழி நெடுக நம் முன்னோர்களான குரங்குகள் என ஆச்சர்யம் கொள்ளும் வகையில் இருந்தது.. வண்டியில் ஓட்டுநரை தவிர மற்றவர்கள் கண் எல்லாம் எதாவது வனவிலங்குகள் தெரியுமா என்று தான் தேடிக்கொண்டு இருக்கும் நிச்சயம். 27 வது வளைவில் பவானிசாகர் அணையும், பக்கத்தில் உள்ள சத்தியமங்கலம் போன்ற ஊர்களும் தெரிந்தது அழகாக.. வளைவுகளில் இருந்து மேலே செல்லும் போது திம்பம் வனப்பகுதி ஆரம்பிக்கிறது திம்பம் பெரிய ஊர் என்று நினைத்தேன் போன பின்தான் தெரிஞ்சது அங்கு இருப்பது ஒரே ஒரு டீக்கடை மட்டும் தான் என்று அடுத்த சில கிலோமீட்டர் தூரத்தில் அடைந்தோம் ஆசனூரை...
போகும் வழியிலேயே தெரிந்தது நிறைய ரிசாட்டுக்கள் மற்றும் பண்ணை வீடுகள் எல்லாவற்றிற்கும் ஆள் உண்டு சமைச்சு தர.. தரமான உணவு வேண்டுமெனில் நம்ம ஊர் சமையல்காரரை கூட்டிச்செல்வது தான் நல்லது அங்கு உள்ள நல்ல சமையல்காரர்கள் எல்லாம் முன்னாடியே புக் செய்து விடுகின்றனர்...
நீச்சல் குளத்துடன் கூடிய அறையில் தங்கி நன்றாக சாப்பிட்டுவிட்டு சாப்பிட்டுவிட்டு குளிப்பது தான் பொழுது போக்கு நண்பர்களுடன் அளவாடியே அன்றைய பொழுது இனிதானது...
காலையில் சரக்கு வேண்டும் என பக்கத்தில் உள்ள கர்நாடக எல்லை ஊருக்கு குளிஞ்சியூர் சென்றோம் அங்கு உள்ள தனியார் மதுபானக்கடையில் எல்லா வகையான மதுக்களும் நிறைய வெளிநாட்டு மதுபான வகைகள் என வித விதமாக இருந்தது... நம்ம ஊரில் கிடைக்காத சரக்கெல்லாம் அங்கு கிடைக்கிறது விலை எம்ஆர்பியை விட அதிகம் தான் ஏன் என்று கேட்டால் இது தனியார்கடை இங்கு இது தான் வாங்க விருப்பம் இருந்தால் வாங்கலாம் என்றனர். சரி என நம் தேவைக்கு வாங்கிவிட்டு பக்கத்தில் உள்ள பாருக்கு சென்றால் ஆமலெட் பேமஸ் என்றனர் அங்கு ஆம்லெட், குஸ்கா, மட்டன் எல்லாம் காரம் துக்கலாக குளிர் காற்றுக்கு ஏற்றவாறு சரக்கோடு உள்ளே செல்ல நமக்கும் குதுகலமே...
திரும்பி வரும் வேலையில் நிறைய யாணைகளைப்பார்த்தோம் இரண்டு குட்டிகளுடன் ஒரு யாணை சாப்பிட்டுக்கொண்டு இருந்ததை ஒரமாக ரசித்து பார்த்தோம் அப்போது அங்கு வந்து போட்டோ எடுத்துவிட்டு ரசிச்சு சென்ற ஒரு வண்டி வேண்டும் என்றே வாகனத்தின் சப்தம் எழுப்பி யாணையை உசுப்பிவிட்டனர் இருந்த சுதியில் அறிஇருக்காய்யா அது அழகா இருப்பதை ரசிக்கவேண்டியது தானே என பைக்காரர் கத்தது சும்மா என்று வேகமா சென்றனர் அந்த முட்டாள்கள்... விலங்குகள் இருக்கும் இடத்திற்கு நாம் செல்லும் போது அவைகளுக்கு இடையூரு செய்யாமல் ரசிப்பது தான் அழகு.. புகைப்படம் எடுக்க முயற்சிக்கலாம் ஆனால் அது விலங்குகளை இடையூரு செய்யாமல் இருக்கவேண்டும்... 
வனப்பகுதியில் நான் அதிகம் கண்ட விசயம் அங்கு வரும் அனைவரும் ப்ளாஸ்டிக் பைகள் பயன்படுத்துவது தான் இன்று அது நமக்கு சந்தோசமாக இருக்கலாம் ஆனால் அந்த இயற்கைக்கு இது கெடுதலான விசயம்.. நாங்கள் அங்கு சென்றது எங்கள் சந்தோசத்திற்குத்தான் அந்த இடங்களில் காடுகள் அழிக்கப்பட்டும், வனவிலங்குகளுக்கு நம் மக்கள் தொந்தரவு அளிக்கின்றனர் என்பதை பார்க்கும் போது வேதனையாகத்தான் உள்ளது...

Wednesday, February 20, 2013

கிராமத்து மனசு 05

மாட்டு வண்டி நான் சென்ற முதல் வாகனம் இதுதான். எங்கள் ஊரில் இருந்து பக்கத்து ஊர் திருவிழாவிற்கு முதன் முதலாக 4 மாத குழந்தையாக இருக்கும் போது சென்றேன் பின்னாளில் எனது அம்மா சொன்னதாக ஞாபகம். எனக்கு மட்டுமல்ல 25 ஆண்டுகளுக்கு முன் கிராமத்தில் பிறந்த குழந்தைகளுக்கு முதல் வாகனம் மாட்டு வண்டியாகத்தான் இருக்கும். இன்றும் மாட்டு வண்டிகள் அழியவில்லை ஆனால் குறைந்து இருக்கின்றது.

கிராமங்களில் விடாப்பிடியாக இன்னும் சில பேர் மாட்டு வண்டி வைத்து கொண்டு விவசாயம் பார்த்து கொண்டுதான் இருகிறார்கள் .மாட்டு வண்டி ஓட்டுவது ஒரு கலை மாட்டின் சுபாவத்திற்கு ஏற்ப அதை அதட்டி ஓட்டுவார்கள்.
எனக்கு சிறுவயதில் இருந்து அதிகம் மாட்டுவண்டியுடன் புழக்கம் உள்ளது. இவ்வண்டியை நெல் சுமக்க, அரைக்க, சந்தைக்கு செல்ல என அனைத்து பொருட்களையும் தூக்கி செல்ல மாட்டு வண்டியைத்தான் பயன்படுத்தினர் ஒரு காலத்தில். இப்போது இதை பயன்படுத்துவது குறைந்தாலும் கிராமத்தில் இதற்கான வரவேற்பு இன்றும் உண்டு.

பழைய திரைப்படங்களில் மாட்டு வண்டியைப்பற்றிய பாடல்களும், மாட்டு வண்டிகளும் அதிகம் இடம் பெற்று இருக்கும் கிராமத்து படம் என்றால் மாட்டு வண்டிக்கு நிச்சயம் இடம் உண்டு. மாட்டு வண்டியைப்பற்றி புகழ் பெற்ற பாடல்கள் நிறைய இருக்கின்றன.

முன்காலத்தில் சரக்கு வாகனமாக மக்கள் பய்னபடுத்தியது மாட்டு வண்டியைத்தான் இவ்வண்டியைப் பற்றி நண்பர்களுடன் பேசிக்கொண்டு இருக்கும் போது நண்பனின் தாத்தா கூறிய தகவல் இன்னும் நன்றாக இருந்தது. அவர் காலத்தில் மாட்டு வண்டிப் பந்தயம் அதிகம் நடக்குமாம் ஊர் ஊராக சென்று மாட்டு வண்டி ஓட்த்தில் நிறைய பரிசுகள் பெற்று இருக்கின்றாராம். மாட்டு வண்டி பந்தயத்திற்கு சென்ற இடத்தில் தான் பந்தயத்தை பார்க்க வந்த அவர் மனைவியையும் காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்டாராம். வண்டிக்கு பெயிண்ட் அடித்து அழகாக பராமரித்து வருகிறாராம் இப்ப பட்டணத்துக்கு குடி வந்தாதால் அதெல்லாம் நினைவுகளோடு சரி என்கிறார்.

இன்றும் பல ஊர்களில் ரேக்ளா ரேஸ் என்ற பெயரில் மாட்டு வண்டி பந்தயங்கள் நடைபெற்றுக்கொண்டு தான் இருக்கின்றன.

 அந்த காலத்தில் சுற்றுலா என்றால்  பழனிதான் அதிகம் செல்வார்கள் பழனி செல்லும்போது வீட்டில் உள்ள மாட்டு வண்டியின் மேல் சாக்கு கட்டி விட்டு அதுதான் நிழல் போகும் போது கட்டுச்சோறு செய்து கொண்டு போவோம். வரும் போது விறகு பொறுக்கி சில இடங்களில் கல் வைத்து சாப்பாடு செய்து கொள்வோம். பழனி சென்று வர ஐந்து நாட்கள் ஆகும் இவர் திருப்பதிக்கும், ராமேஸ்வரத்துக்கும் மாட்டு வண்டியிலேயே குடும்பத்துடன் சென்று வந்தவர்கள் நிறைய பேர்.
15 வருடத்திற்கு முன்பு திருமணம் என்றால் எல்லாரும் வண்டி கட்டிக்கொண்டு தான் திருமணம் நடைபெறும் இடத்திற்கு செல்வார்கள் அதானால் தான் அக்காலங்களில் 3 நாட்களுக்க திருமண நிகழ்ச்சிகள் நடைபெற்றுள்ளன. இப்போது 3 மணி நேரத்தில் முடிந்துவிடுகிறது திருமண நிகழ்வுகள்..

மாட்டு வண்டியில் கரும்பு ஏற்றிக்கொண்டு செல்வார்கள் பின்னால் சென்று கரும்பை சத்தம் வராமல் உடைத்து வந்து சாப்பிடுவோம். மாட்டு வண்டியில் இரு மாடுகளை பூட்டி அதை லவகமாக கையில் பிடித்து சின்ன சாட்டையை வைத்து அடித்து மேதுவாக நகரும் போது ஆடி ஆடி செல்லும.பொருட்கள் ஆட்கள் என எல்லோரையும் இழுக்கும் வண்டி நம்ம ஊரு மாட்டுவண்டி..

மாட்டுவண்டியை ஒவ்வொருவரும் அவர்களது வசதிக்கேற்ப வண்டியை அழகு படுத்தி வைத்திருப்பர்.  சிலர் அழகாக கூண்டு அடித்து அதற்கு பெயின் அடித்து வைத்திருப்பர். இன்னும் சிலர் கட்டை வண்டியாகவே வைத்திருப்பர். வைக்கோள் போட்டு அதன் மேல் பெட்சீட் போட்டு மெத்தை போல வடிவமைத்து வைத்துருப்பர் இதை எல்லாம் நின்று பொறுமையாக ரசிக்கத்தோணும்.

இவ்வண்டிகளைப் பொறுத்த வரை ஹய் ஹய் என்று கத்தி சாட்டையில் மெதுவாக ரெண்டு போட்டால் வேகமாக செல்லும். ஹோ ஹோ என்று சத்தமிட்டு கயிரை இறுக்கப்பிடித்தால் அப்படியே நிற்கும். இதற்கு இதுதான் எக்ஸ்லேட்டர், பிரேக் எல்லாம். வண்டி ஓட்டுபவரின் குரல் தான் இதற்கு மிகப்பெரிய பலம் அவரின் குரலுக்கேற்ப நகரும்..
இவை இரண்டும் மாட்டு வண்டிக்கு முக்கிய தேவைகள்...

அச்சாணி: இரவு நேரங்களில் பயனம் முடிந்ததும் வண்டியை லாக் செய்வது போல் மாட்டு வண்டிக்கு வண்டி சக்கரம் கழண்டு விடாமல் தடுக்கும் இரும்பு பட்டை.

நோத்தடி: மாடு வண்டியில் பூட்டபடும் கம்பு. வண்டி சும்மாக இருக்கு பொழுது சீசா மாதிரி விளாயாடலாம்.
இன்றும் ஊருக்கு சென்றால் மாட்டு வண்டியில் செல்ல மனம் அடித்து கொள்ளும். சமீபத்தில் வண்டியில் இருந்து இறங்கி ஒரு 5 நிமிடம் மாட்டு வண்டியில் சென்றேன் ஆடி ஆடி குழியில் இறங்கி செல்லும் போது பின்புறம், முதுகு, கை எல்லாம் வலி எடுத்தது. அந்த வலியும் ஒரு சுகமான கிராமத்து நினைவுகள் தான்....

Monday, September 24, 2012

அழிந்து வரும் ஒப்பாரி பாடல்கள் .... 02


ஒப்பாரி பாடல்கள் ஏறக்குறைய இன்று அழிந்து விட்டன.. கால ஓட்டத்தில் மறைவதில் ஆச்சர்யமில்லை. இப்பாடல்களை பாடுவதற்கு ஆட்கள் இல்லை என்றாலும் பாடல்களை பதிவு செய்வதன் மூலம் மீண்டும் படிக்க இயலும்...

எங்க வீட்டு பெரியவர் இறந்த போது அவரைச் சுற்றி பெண்கள் எல்லாம் நின்று ஒரு பாடல் பாடினர் அது சொக்க பாடல் என்றும் அந்த பாடலை பாடினால் தான் அந்த உடல் சொர்க்கத்து போய் சேரும் என்று சொன்னார்கள்  அப்போது அந்த பாடலை பாடிய பெரிசுகளை நிறைய முறை சந்தித்தும் அவர்கள் பாட மறுத்து விட்டார்கள்.. அதை இப்ப எல்லாம் சொல்லக்கூடாது இறந்தவர் முன் தான் சொல்லனும் என்றனர். அந்த பாடலை விரைவில் பதிவு செய்ய முயற்சிசெய்து கொண்டு இருக்கேன்...

என்னுடன் என் மனைவியின் பாட்டி தங்கி உள்ளார் அவர் அந்த காலத்தில் நாற்று நடும்போது தான் அப்போது அங்கு வரும் முதிய பெண்கள் எல்லாம் இந்த கிராமிய பாடலை சொல்லிக்கொடுப்பார்களாம். அப்போது தான் இந்த ஒப்பாரி பாடல்களும் வருமாம்.. கிராமத்தில் வீட்டில் உள்ள பெண்களை விட வயல் வேலைக்கு செல்லும் பெண்களுக்குத்தான் கும்மிப்பாட்டு, ஒப்பாரி போன்ற பாடல்கள் தெரியுமாம்..

இன்று எல்லாம் மிஷினிலேயே நடைபெறுவதால் இவர்களின் கூட்டமும் குறைந்துவிட்டது பாட்டுக்களும் குறைந்துவிட்டது...


சமீபத்தில் கேட்ட ஒப்பாரி பாடல்கள்...

என்னென்ன சொல்ல நினைச்சியோ..
என் மாமா...
ஒரு வார்த்த சொல்லாம போனியே...
என் மாமா

உன் உடம்பு என்ன பண்ணுச்சோ
என் மாமா
அத தாங்காம போனியோ
என் மாமா

போகிற வயசா உனக்கு
என் மாமா
போகாத இடம் போனியே
என் மாமா..

உனை இப்படிப்பாக்கத்தான்
வந்தேனோ
என் மாமா
உனக்கு முன் நான்
போயிருக்கக்கூடாதோ
என் மாமா...

..........................................

தந்தநானே தானநன்னே
தந்தநானே தானநன்னே
தந்தானே தானநன்னே     
தானநன்னே   தந்தநானே

வானம் கருத்திருக்கு 
வட்டநிலா வாடிருக்கு 
எட்டருந்து பாடுறேனே
எங்கப்பா எங்கபோன?

 சிங்க தெருவெல்லாம் 
 சிந்தி அழுகிறேனே 
சிங்கார சிங்கபூர 
கண்ணீரில் கழுவுறேனே 

வட்டிகடன் வாங்கி 
வாக்கப்பட்டு போறவள 
வாசலோடு நிக்கவச்சி 
வந்துநானும் சேர்ந்தேய்யா

வட்டிகடன் கட்டி 
வண்டியில சாமான்வாங்கி 
வந்தவக வாயடக்க 
வரிசை கொடுத்தேன்ய்யா 

பக்கவாதம் வந்து 
பாலகனா போனவரே 
தொண்டைகுழி  விக்கி 
தொலைதூரம் போனதேனோ?

போனமகன் வரலயான்னு 
பொறுக்கலையா உன்னுசுரு 
புள்ளகொல்லி விழாம 
போனதய்யா உன்னுசுரு  ....

..........................................

 கிருஷ்ண மூர்த்தி என்பவர் எழுதிய இந்த ஒப்பாரி பாடல் மிக கவர்ந்தது....

கண் திறந்து பாரடா மகனே..!
பத்து மாதம் சுமந்து பெற்றேன்..
ஈ கொசு அண்டாமல்
இமைபோல் காத்தேன்..
ஊரே பழித்தாலும்
உனக்காய் வாழ்ந்தேன்..
யாரும் இனி எனக்கில்லை..
மாதாவை தனியே விட்டு
மாய்ந்தாயே மகனே??

சோறூட்டிய கைகளில் வாய்க்கரிசி
பாலூட்டிய மார்பினில் செங்குருதி..
இந்த தள்ளாத வயதினில்,
தவிக்க விட்டுச் சென்றாயே..
கண் திறந்து பாரடா மகனே..!
இது தாயில் அலறல்..
*
காடு மனையெல்லாம் வித்தேன்
கடன் வாங்கி படிக்க வைச்சேன்..
சேம நிதி கூட எடுத்து- உன்
திருமணத்தை நடத்தி வைச்சேன்..
இப்படி திடுதிப்புன்னு செத்துப்போனா..
பட்ட கடனை எப்படி அடைப்பேன்!
ஐயா.. ராசா..!
இப்படி திடுதிப்புன்னு செத்துப்போனா..
நான்
பட்ட கடனை எப்படி அடைப்பேன்?
பதில் சொல்லிப் போ மகனே..!!
இது தந்தையின் புலம்பல்..
*
பெத்தவங்க,
கூடப் பொறந்தவங்க..
சாதி சனம் எல்லாரையும்
மறந்து வந்தேன்..
நீ ஒருத்தனே கதியென்று
உன்னோடு பறந்து வந்தேன்..!

வயித்தில வளரும் கரு
ஆணா பெண்ணா
அறியுமுன்னே..
என்னை நட்டாற்றில்
விட்டுச் சென்றாயே..!

நரம்பில்லாத நாக்கு
என் ராசியை குறை சொல்ல
தாலியை பறித்துச் சென்றாயே!

ஏழு ஜன்மமும் கூட வருவேன்னு
என் மேல சத்தியம் செய்த கை
குப்புறக் கிடக்குதிங்கே
ஐயோ..!
என் குடிகெட்டு போயிருச்சே!

வாக்குறுதி தந்த வாயில
வாக்கரிசி போட வைச்சு
வாழ்வை தேடி வந்த எனக்கு
விதவைச் சாயம் பூசியதென்ன?

ஐயோ..

இந்த கேள்விக்கும் உன் பதில்

மௌனம் தானா??!
இது மனைவியில் கதறல்..

*
இறந்த சடலத்திடம்
எத்தனைக் கேள்விகள்..?
எத்தனை குற்றச்சாட்டுகள்..??

ஆவியாகிய ஆன்மாவிடம்
எத்தனை புலம்பல்கள்?!
எத்தனை பழிச்சொற்கள்..?!

சொர்க்கம் சேர வேண்டி
ஒரு பக்கம்
சாங்கியம் நடக்கிறது..
பதில் தர வேண்டி
மறு பக்கம்
ஒப்பாரி ஒலிக்கிறது..!
சுயநல
ஒப்பாரி ஒலிக்கிறது..!!
*
இறைவா..
உன்னிடம் ஒரு வேண்டுகோள்…
இங்கு யாரும்
பிரேதத்தைப் பார்த்து
பெருமை பாடுவதில்லை..!

சுயநல மனிதர்கள்
செத்த பிறகும் ஆன்மாவை
விட்டு வைப்பதாயில்லை!


இங்கே,
ஒப்பாரி பட்டியலில்
ஆறுதல் வார்த்தையை விட
ஆத்திரக் கேள்விகளே அதிகம்..!


ஆன்மாவின் வழியனுப்பலை விட
அவரவர்
வயிற்றெரிச்சலே அதிகம்..!!

அதனால் இறைவா..
உயிர் பிரியும்போது மட்டும்
ஆன்மாக்களை
கொஞ்சம் செவிடாக்கி விடு..! 

..........................................


முத்து பதித்த முகம்
முதலிமார் மதித்த முகம்
தங்கம் பதித்த முகம்
தரணிமார் மதித்த முகம்...

ஆலமரபோல அன்னாந்து நிப்பேனு
நான் ஒய்யாரமா வந்தேனே
இப்ப நீ பட்ட மரம்போல
பட்டு போயிட்டையே.

பொட்டு இல்ல பூவில்லை
பூச மஞ்சலும் இல்ல
நான் கட்டன ராசாவே
என்ன விட்டுத்தான் போனிங்க.

பட்டு இல்லை தங்கம் இல்லை
பரிமார பந்தல் இல்ல
படையெடுது வந்த ராசா
பாதியியில போரிங்க்கலே

நான் முன்னே போரேன்
நீங்க பின்னே வாருங்கோ என
சொல்லிட்டு இடம்பிடிக்கப் போயிதங்களா.

நான் காக்காவாட்டும் கத்தரனே,
உங்க காதுக்கு கேக்கலையா
கொண்டுவந்த ராசாவே
உங்களுக்கு காதும் கேக்கலையா.

இந்த சொர்க்க பாடல்களை இன்னும் நிறைய பெரியவர்களிடம் இருந்து சேர்க்க வேண்டும்.. முடிந்தவரை சேர்ப்போம்...

இதற்கு முன் நான் எழுதிய ஒப்பாரி பாடல் பதிவு படியுங்கள்......

அழிந்து வரும் ஒப்பாரி பாடல்கள்...