பதிவுலகமும் நானும்

இத்தொடர் பதிவு எழுத என்னை அழைத்த கயலுக்கு என் நன்றி....

1) வலைப்பதிவில் தோன்றும் உங்கள் பெயர்?

சங்கவி

2) அந்தப் பெயர் தான் உங்கள் உண்மையான பெயரா? இல்லை எனில் பதிவில் தோன்றும் பெயரை வைக்க காரணம் என்ன?

எனது உண்மையான பெயர் சங்கமேஸ்வரன்.
இப்பெயர் வைக்க காரணம் என் மனைவியின் பெயர் கவிதா... எங்கள் இருவர் பெயரையும் சேர்த்து சங்கவி என்று ஆரம்பிச்சாச்சு...

3) நீங்கள் தமிழ் வலைப்பதிவு உலகில் காலடி எடுத்துவைத்ததைப் பற்றி....

கூகுளில் எதாச்சையாக நடோடிகள் என டைப் செய்தேன் அப்போது வந்த விமர்ச்சனங்களைப் பார்த்தேன் அப்போது தான் வலைப்பதிவு என்ற விசயம் தெரியவந்தது. அப்புறம் என்ன தொடங்கியாச்சு...

4) உங்கள் வலைப்பதிவை பிரபலமடையச் செய்ய என்ன என்னென்னவெல்லாம் செய்தீர்கள்?

பிரபலமா நானா? நானும் தமிழ்மணம், தமிழிஸ், தமிழ்10, பேஸ்புக் அப்புறம் இருக்குற மெயில் ஐடிக்கெல்லாம் அனுப்புறேன் ஆனா படிக்கறாங்களான்னு தெரியல... (எப்படி பிரபலமாவது என இன்னும் யோசிக்கிறேன்)

5) வலைப்பதிவின் மூலம் உங்கள் சொந்த விஷயத்தை பகிர்ந்து கொண்டதுண்டா? ஆம் என்றால் ஏன்?அதன் விளைவு என்ன? இல்லை என்றால் ஏன்?

இருக்கறதுல பாதி பதிவு சொந்த பதிவுதான் நமது ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு அனுபவமே... அதை அப்படியே பதிவாக்கிவிட வேண்டியது தான்....

6) நீங்கள் பொழுதுபோக்குக்காக பதிவுகளை எழுதுகிறீர்களா அல்லது பதிவுகளின் மூலம் சம்பாதிப்பதற்காகவா? 

பதிவின் மூலம் கோடி கொடுத்தாலும் நண்பர்களுக்கு ஈடு இணை எதுவுமில்லை நான் சம்பாரித்தது நண்பர்களை மட்டுமே....

7) நீங்கள் மொத்தம் எத்தனை வலைப்பதிவுகளுக்கு சொந்தக்காரர்? அதில் எத்தனை தமிழ் வலைப்பதிவுகள் உள்ளன?

இரண்டு பதிவு வைத்திருக்கிறேன் இரண்டும் தமிழ் பதிவுகள் தான் ஒன்று சங்கவி இன்னொரு பதிவு கிராமத்துக்காரன்...

8) மற்ற பதிவர்கள் மீது எப்போதாவது உங்களுக்கு கோபம் அல்லது பொறாமை ஏற்பட்டது உண்டா? ஆம் என்றால் யார் அந்த பதிவர்? ஏன்?

எனக்கு யார் மீதும் கோபம் கிடையாது ஏன் எனில் எழுத்து என்பது அவர்களுடைய சுதந்திரம்.. பொறாமை கொஞ்சம் நஞ்மல்ல நிறைய உண்டு அழகா கவிதை எழுதுறாங்க, அழகா கதை எழுதறாங்க, அழகா விமர்ச்சனம் எழுதுறாங்க நமக்கு வர மாட்டேங்குதே அப்படின்னு எல்லார் மேலேயும் பொறாமை உண்டு...

9) உங்கள் பதிவை பற்றி முதன் முதலில் உங்களை தொடர்புகொண்டு பாராட்டிய மனிதர் யார்? அவரைப் பற்றி, அந்த பாராட்டைப் பற்றி..

என் பதிவைப் பார்த்து முதன் முதலில் பாராட்டியது மணிஜீ தான்..

நிறைய தகவல்கள் கொடுத்து எழுதச்சொன்னதுடன் என்னை வலைபதிவர்களிடம் அறிமுப்படுத்தியது இவர்தான்... 

10) கடைசியாக----விருப்பம் இருந்தால் உங்களைப் பற்றி பதிவுலகத்துக்கு தெரிய வேண்டிய அனைத்தையும் பற்றி கூறுங்கள்...

என்னைப்பற்றி பதிவுலகம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய அணைத்தும் என் பதிவுகளில் இருக்குது எல்லாம் படிங்க என் சேட்டை அங்க தெரியும்.....

இப்பதிவை தொடர இதை படிப்பவர்கள் அனைவரையும் அழைக்கிறேன்... நிறைய பேர் எழுதி இருப்பீங்க எழுதாதவங்க எல்லாரும் எழுதுங்கோ............. 

ஆதரவற்ற வேர்கள்....

வேர்கள் இல்லை எனில் மரமும் இல்லை கிளைகளும் இல்லை. நான் சொல்லும் வேர் பெற்றோர்கள் நாம் உருவாக காரணமே இவர்கள் தான் ஆனால் இன்று 100ல் 20 பேர் தங்களது தாய் தந்தையை கவனிப்பதில்லை இது தான் அதிகம் உள்ள குற்றச்சாட்டு. நேற்று இரவு வானொலி கேட்டுக்கொண்டு இருந்தேன் அப்போது கேட்டவை கோவையில் கடந்த வாரத்தில் மகன் என்னை கவனிப்பதில்லை என்று காவல்துறைக்கு வந்த தொலைபேசி எண்ணிக்கை மிக அதிகம். இந்த  தொலைபேசி அழைப்புகளுக்கும் அவர்கள் சார்ந்த காவல் நிலையத்தில் இருந்து காவல் துறை ஆய்வாளர்களை அனுப்பி பிரச்சனைகளை விசாரித்து தீர்வு காணப்பட்டது என்று மேற்கு மண்டல உயர் அதிகாரி கூறினார்..

அந்த தொலை பேசி அழைப்புகழ் எல்லாம் பெற்றோரிடம் இருந்து வந்தது. என் மகன் என்னை கவனிப்பதில்லை சொத்தை பிரித்துக்கொடு என்று துன்புறுத்துகிறான். எனக்கு சாப்பாடு போடுவதில்லை என்று தன் மகன் மீது வைத்த குற்றச்சாட்டுகள் தான் ஏராளம். இது நடைமுறையில் நாமே நிறைய இடங்களில் நிச்சயம் பார்த்து இருப்போம்.

மகனை பெத்து வளர்த்தி, படிக்கவைத்து, வேலை வாங்கிக்கொடுத்து, திருமணமும் செய்து வைக்கும் வரை அவனுக்கு பார்த்து பார்த்து செய்கின்றனர் பெற்றோர் ஆனால் இன்று வேலை நிமிர்த்தமாக வெளியூரில் வேலை செய்யும் பலர் தனது பெற்றோருக்கு உடல் நிலை சரியில்லை எனில் விடுமுறை வாங்கி வந்து கவனிக்கும் நிறைய பேரை பார்த்து இருக்கிறேன். ஆனால் சிலர் தனது சுயநலத்திற்காகவும், சந்தோசத்திற்காக தனது பெற்றோரை கவனிக்காமல் பக்கத்து ஊரிலேயே இருந்தாலம் அவர்களுக்கு எந்த உதவியும் செய்யாமல் அப்படியே விட்டு விடும் சிலர் இருக்கின்றனர். இவர்களுக்கு மேல் பெத்த தகப்பனையும், தாயையும் தன்னிடம் பணம் இருக்கிறது ஆனால் உங்களை பார்க்க நேரமில்லை என்று முதியோர் இல்த்திற்கு அனுப்பும் சில கயவர்களும் இருக்கிறார்கள் இவ்வாறு அனுப்பும் சிலரை என்னைக் கேட்டால் வளைகுடா நாடுகளில் நடப்பது போல் கொடூர தண்டணை அளிக்கலாம் என்று தான் கூறுவேன்.

இன்று பெற்றோரை தெய்வமாக பார்க்கும் மகன்களையும் பார்த்திருக்கிறேன், வெளியூருக்கு வேலையில் இருந்தால் தினமும் இரவு பெற்றோருக்கு போன் செய்து நலம் விசாரிக்கும் எத்தனையோ இளைஞர்கள் உள்ளனர். இப்படி இருப்பவர்கள் தான் அதிகம். ஆனால் பெற்றோரை காப்பகத்துக்கும், வீட்டுக்கு அருகிலேயே தனி குடிசை ஒன்று போட்டு அவர்களை தனியாக சமையல் செய்யச் சொல்வது அவர்களுக்கு எந்த உதவியும் செய்யமால் இருப்பது இது போன்று இருப்பவர்கள் குறைவுதான் அந்தக்குறைவு தான் மனவழியை அதிகப்படுத்துகிறது. இப்படி குடிசையில் உன் பெற்றோர் வசிக்கிறார்களே ஏன் சரியாக பார்ப்பதில்லை என்றால் எங்க அம்மாவுக்கும், எங்க அப்பாவுக்கும சரியான வாய் தேவையில்லாமல் பேசி வீட்டில் பிரச்சனையை கிளப்பிகின்றார்கள் என்றான் ஒருவன் அட சண்டாள நீ குழந்தைகயாக இருக்கும் போது என்ன வெல்லாம் பேசி இருப்பாய் அப்போது அவர்கள் உன்னை ஒதுக்கினார்களா பெரியன் ஆனவுடன் உனக்காக எத்தனை பிரச்சனைகளை அவர்கள் சமாளித்து இருப்பார்கள் அப்போது நீ பேசாததையா அவர்கள் பேசிவிட்டார்கள். இதை எல்லாம் யாரும் யோசிப்பதில்லை நாளை நமக்கும் இது தான் என்று.

தனது மகன் மகள் யாரும் இல்லாமல் உழைத்து ஓய்ந்து போன போது பெரியோர்கள் செல்லும் இடம் காப்பகமாக இருக்கலாம். ஆனால் மகன் உயர் நிறுவனத்தில் வேலை கை நிறைய சம்பளம் என வசதி வாய்ப்புகளோடு இருந்து விட்டு தன் தாய் தகப்பனை வேலைக்கு அனுப்புவது என இருப்பார்கள் கேட்டால் நான் சொன்ன எங்க கேக்கு இந்த கிழம் என்று கூறுவார்கள். நல்ல நிலையில் இருக்கும் மகன் குறைந்த பட்சம் மாதம் 1000 ரூபாய் கொடுத்தால் அந்தப் பெற்றோரின் சந்தோசம் சொல்லிமாளாது.

ஒவ்வொருவரும் இன்று எப்படி தன் தாய் தந்தையை நடத்துகிறார்களோ நாளை அவர்களது குழந்தையும் அவர்களை அப்படித்தான் நடத்தும் இது மனதில் இருந்தால் பெற்றோரை நன்றாக வைத்துக்கொள்வர். நாம் எப்படி நடந்து கொள்கிறோமோ அப்படித்தான் நம் குழந்தைகளும் நம்மை வழிநடத்துவார்கள் இது எல்லோருக்கும் நினைவில் இருக்கவேண்டும்...

திருமணத்திற்கு முன் இரத்தப் பரிசோதனை அவசியமா?

திருமணத்திற்கு முன் இரத்தப் பரிசோதனை ஆண் பெண் இருவருக்கும் அவசியமா என்று கேட்டால் நிச்சயம் அவசியம் என்றே கூறுவேன். திருமணத்திற்கு முன் இரத்தப்பரிசோதனை செய்வதன் மூலம் என்ன நோய் இருக்கிறது என்பதை முன் கூட்டியே அறியலாம்.

இன்று நிறைய ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் அவர்களுக்கு என்ன நோய் இருக்கிறது என்று அறியாமல் திருமணத் செய்வதன் மூலம் திருமணத்திற்கு பின் அவர்களுக்கு இருக்கும் நோய் அறிகுறி தெரியவந்தால் இருவருக்குமே அந்த வாழ்க்கை நிலையும் இல்லை, நிம்மதியும் இல்லை. இருவர் குடும்பதிற்கும் ஊர் உலகத்தில் அவப்பெயர்தான். திருமணம் நிச்சயம் ஆவதற்கு முன் ஆணும் பெண்ணும் தங்கள் கருத்துக்களை பரிமாறுவதற்கு இன்று நம் வீட்டில் அனுமதிக்கின்றனர் அது போல் ஆண், பெண் ஜாதகத்துடன் பரிசோதனை சான்றிதழையும் இணைக்கலாம் என்பது என் கருத்து. இது நடக்கக் கூடிய காரியமா என்றால் நிச்சயம் வீட்டில் உள்ள பெரியவர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவிப்பார்கள் ஆனால் அவர்களுக்கு எடுத்துச் சொல்ல வேண்டும்.

வாழ்வில் ஒவ்வொருவருக்கும் பட்டால் தான் புரியும். எப்போதும் நாம் ஒரு வேதனையையோ, சந்தோசத்தையோ அனுபவிக்கும் போது தான் அதன் வலி தெரியும். அதுபோல் வேதனையையும், வலியையும் நான் அனுபவித்ததால் தான் என் வேதனையையும் வலியையும் உங்களுடன் பகிர்கிறேன். இதை பதிவாக்கும் போது பலர் படிக்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கும் இதை படித்த ஒருவர் ஆண் அல்லது பெண் வீட்டில் இரத்தப்பரிசோதனை சான்றிதழ் கேட்டாலே என் பதிவால் பயன் தான் என்று நினைத்து எழுதுகிறேன்.

சமீபத்தில் என் நண்பன் எனக்க போன் செய்தான் எனக்கும் அவனுக்கும் 12 வருட நட்பு படிக்கும் போது நட்பு ஏதாவது நிகழ்ச்சி எனில் அவன் வீட்டுக்குச் செல்வேன். அவனுக்கு அம்மா இல்லை சித்தி தான். நாங்கள் எப்போது வீட்டுக்கு சென்றாலும் எங்களையும் மகன் போல் தான் பாப்பங்க அவங்க சித்தி அவன் சொல்வான் எங்க அம்மா இருந்தாக் கூட என்னை இப்படி பார்த்து இருப்பாங்களா என்பது சந்தேகம் அப்படி பார்க்கின்றார்கள். சித்தியின் மகள் நாங்கள் அவன் வீட்டிற்கு செல்லும் போது 2ம் வகுப்பு படித்தார்கள் என்று நினைக்கிறேன் அவன் அப்பா கூலி வேலைதான்.

நண்பன் என்னை அழைத்து சொன்ன விசயம் தங்கைக்கு 20 வயதில் திருமணம் முடித்தோம் மூன்று மாதம் தான் குடும்பம் நடத்தினாள் கணவனுடன் கருத்து வேறுபாடு காரணமாக கடந்த ஒன்றரை வருடமாக எங்க கூட தான் இருக்கிறோள். அவளுக்கு வேறு திருமணம் செய்ய ஏற்பாடு செய்து கொண்டு இருக்கிறேன் இந்நிலையில் அவள் முதல் கணவர் கடந்த மாதம் இறந்துவிட்டார். அவர் இறந்தது எய்ட்ஸ் என்னும் ஆட்கொல்லி நோயினால் என்று சொல்றாங்க தங்கை அவன் கூட வாழ்ந்ததால் தங்கைக்கு பரிசோதனை செய்யலாமா? திருமண ஏற்பாடு நடக்கிறது என்ன செய்யலாம் என்று கேட்டான் நான் நிச்சயம் இரத்தப்பரிசோதனை எதற்கும் செய்து கொள்ளலாம் என்றேன். எங்கள் ஊரில் பரிசோதனை செய்தால் ஊர் எல்லாம் தெரிந்து விடும் எனக் கூற நான் இங்கே வந்து விடு என்றேன். இங்கு பரிசோதனை செய்தோம் ஒரு பத்து வருடத்திற்கு அப்புறம் அன்றுதான் தங்கையைப் பார்த்தேன். பரிசோதனை முடித்து விட்டு 3 மணிக்கு சென்று பரிசோதனை விவரத்தைப் பார்த்தால் பாசிட்டிவ் என்று இருந்தது என் கையால் வாங்கி அதைப்பார்த்த உடன் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் என் கண் கலங்கியது.

நண்பனை மட்டும் அழைத்து விவரத்தை சொல்லி விட்டு தங்கையிடம் இன்னும் 2 நாள் ஆகுமாம் மும்பை அனுப்பி அதன் பின் சொல்கிறார்கள் என்று சொல்லி அனுப்பினேன் என்ன செய்வது இன்று வரை சொல்லவில்லை. புதிதாக பார்த்த மாப்பிள்ளையிடம் தங்கை உங்களை பிடிக்கவில்லை என்று கூறி அவரை வேறு இடம் பார்க்க சொல்லிவிட்டதாக சொன்னான்.

வாழ்க்கையில் மறக்கக முடியாத தருணம் அது எத்தனையோ நல்லது கெட்டது செய்திருந்தாலும் அந்த பரிசோதனை விபரத்தை என் கையில் வாங்கி கண்ணீர் விட்டதை எப்படி மறப்பது தூக்கமில்லாமல் தவிக்கிறேன் அவர்களுக்கு எப்படி உதவி செய்வது. மருந்து மாத்திரை எங்கு வாங்குவது என்று ஒவ்வொன்றாக விசாரித்துக்கொண்டு இருக்கிறேன். 22 வயதுப் பெண் ஆட்கொல்லி நோயால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார் என் நண்பன் தங்கை என்பதால் மனது அடித்துக்கொள்கிறது. இத்தனை நாள் எத்தனையோ முகம் தெரியாதவர்கள் பாதிக்கப்பட்டு இருப்பார்கள் இப்போது தான் வலியை உணர்கிறேன். நமக்கு பக்கத்தில் நடக்கும் போது தான் உரைக்கிறது. இது போல் விபரம் தெரியாமல் இன்று நம் ஊரில் இந்நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் நிச்சயம் இருப்பார்கள். அவர்கள் மனவலி மனவேதனை நினைத்தாலே கண்ணீர் தான்.

இனி வரும் காலங்களில் திருமணத்தின் போது பரிசோதனை சான்றிதழ் வேண்டும் என அனைவரும் கேட்க வேண்டும். நாம் கேட்கவில்லை என்றாலும் அரசாங்கம் கேட்கும் படியான சட்டம் இயற்றலாம். திருமண பதிவு சட்டம் கட்டாயமாக்கப்பட்டு உள்ளது வரவேற்கத்தக்கது. திருமணம் பதியும் போது இருவரது உடல் பரிசோதனை சான்றிதழ் நிச்சயம் வேண்டும் என்று அரசு சட்டமியற்றினால் பல அப்பாவிகள் இந்நோயில் இருந்து தப்புவதற்கு வாய்ப்பு உண்டு...

தாய்ப்பாசம்

இன்று கணவன் மனைவி ஏற்படும் பிரச்சனைகளால் நிறைய பிரிவுகள் ஏற்படுகின்றன தினமும் நாம் பத்திரிக்கையில் படிக்கும் செய்திகளில் இதுவும் ஒன்று. விவாகரத்து கேட்டு கியூவில் நிற்பவர்கள் ஏராளம் இதற்கு நிறைய காரணங்கள் உண்டு அதில் ஓர் முக்கியமான காரணம் தாய்ப்பாசம்...

மனைவிகள் சொல்லும் அதிக புகார் அம்மா பேச்சை கேட்கிறார். அம்மா பேச்சை கேட்டு என்னைத் திட்டுகிறார் இதனால் தனிக்குடித்தனம் போகலாம் என்றால் அம்மாவை விட்டு வர மறுக்கிறார் இது தான் அதிக குற்றச்சாட்டுகள். இந்த குற்றச்சாட்டுகள் இருந்தாலும் இன்றும் கூட்டுக்குடும்பம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. கூட்டுக்குடும்பத்திற்கு முக்கிய காரணமே தாய்ப்பாசம்தான்.

இன்று மனைவி நாளை அம்மா நாளை மறுநாள் மாமியார் இதுதான் இன்றைய நிகழ்வு. நிறைய மனைவிகள் யோசிப்தில்லை நாளை நாமும் மாமியார் ஆகப்போகிறோம் அப்போது நம் மகனை நம்மிடம் இருந்து பிரித்தால் இதை யோசித்தால் போதும் இப்பிரச்சனைக்கு எளிய தீர்வு உண்டு.

ஒரு பெண் திருமணம் ஆகி கணவனிடம் வருகிறாள் அவள் கருவுற்றதற்கு முன் கணவன் மேல் இருக்கும் அன்பு கருவுற்றதற்கு அப்புறம் குறையத்துவங்குகிறது. தனக்கு குழந்தை பிறந்த பின் அத்தாய் தன் மகனை தன் கண்ணுக்குள் வைத்து காக்கிறாள் கூடவே தனது அனைத்து அன்பையும் குழந்தையின் மீது காட்டுகிறாள். குழந்தையின் ஒவ்வொரு அசைவையும் வைத்து அவனுக்கு என்ன வேண்டும் என்ன எதிர்பார்க்கிறான் என அவனை பார்த்து பார்த்து வளர்க்கிறாள். மகனின் முதல் ரசிகையே தாய். மகனுக்கு முதலில் தெரிவது தாய் தான் பின்பு தான் மற்றவர்கள். மகன் குப்புற விழுந்து, தவழ்ந்து, எழுந்து நின்று மேதுவாக விழுந்து விழுந்து நடந்து ஒவ்வொன்றையும் முதலில் ரசிப்பவள் தாய் மட்டுமே..

குழந்தைப்பருவத்திலேயே அம்மா மீது அதிக அன்பு கொள்கிறான். தன்னிடம் யார் விளையாடினாலும் அவன் அம்மாவைப் பார்த்த உடன் சிரிக்கும் சிரிப்பு இப்படியே எனக்கு உசிரு போய்விட வேண்டும் என்று தான் தாய் கூறுவாள். மகனுக்கு விபரத் தெரியும் போது தான் தன் அம்மா அப்பாவின் மனைவி என்று அவனுக்கு தெரியவருகிறது. மகனுக்கும் தாய்க்கும் உள்ள பாசத்திற்கு ஈடு இணை இல்லை. மகனுக்கு திருமணம் செய்து வைக்கும் போது பெண் மகனுக்கு பிடிக்கிறதோ இல்லையோ தாய்க்கு நிச்சயம் பிடித்திருக்க வேண்டும் என்பது மகனின் விருப்பமாக இருக்கும். திருமணம் முடிந்து வரும் மருமகள் தன் மகன் மீது பொழியும் அன்பை தாய் ஏற்றால் அக்குடும்பத்தில் மகிழ்ச்சியே... தாய்ப்பாசத்திற்கு இவ்வுலகில் ஈடு இணை எதுவும் இல்லை..

வலைப்பதிவில் எனக்கும் 200 நண்பர்கள்

நான் வலைப்பதிவுலகத்திற்கு வந்தது பல திரைவிமர்சனத்தை கணிணியில் படித்த போது தான் எனக்கு வலைப்பதிவு ஒன்று இருக்கிறது இதில் நிறைய பேர் எழுதுகிறார்கள் என அறிந்து கொண்டேன் நான் பத்திரிக்கைத் துறையில் 5 வருடம் வேலை செய்துள்ளேன் நிறைய கட்டுரைகள் எழுதி எங்கள் துணை ஆசிரியர்களிடம் கொடுத்துள்ளேன் யாரும் என்னை ஊக்கப்படுத்தவில்லை விமர்ச்சனமும் செய்யவில்லை நல்லாத்தான் இருக்கு என்று சொல்வார்கள்.

நாமும் இனி எழுதுவோம் நாம் சொந்தமாக கணினி வாங்கியதும் எழுத தொடங்குவோம் என முடிவு செய்து அதற்கு முன் வலைப்பதிவை தொடங்குமுன் என்ன பெயர் வைக்கலாம் என்று யோசிக்கும் போது எனக்கு பெண் குழந்தை பிறந்தால் என் பெயரையும் என் மனைவி பெயரையும் சேர்த்து சங்கவி என்று பெயர் வைக்கலாம் என்று முடிவு செய்து வைத்திருந்தேன் அப்பெயரையே என வலைப்பதிவிற்கும் சூட்டினேன்...

முதலில் 29.10.2009 அன்று படித்ததில் பிடித்தது என்று எனக்குப்பிடித்த கவிதையை காப்பி செய்து போட்டேன் தொடர்ந்து 7 பதிவுகள் மற்றவர்கள் எழுதியதை எனக்கு பிடித்தது என்ற பெயரில் காப்பியடித்து பதிவாக்கினேன்.. வலைப்பூவைப்பற்றி அறிந்ததும் முதன் முதலாக பால்ய காலம்- 6 முதல் 10 வயது வரை என்று என் சொந்த அனுபவங்களை பதிவேற்றினேன். எனக்கு முதல் பின்னூட்டமிட்டவர் தேவன்மையம் சார் தான் எனது வலைப்பதிவின் முதல் நண்பர் என்பதில் மிக்க மகிழ்ச்சி அதே பதிவில் பின்னூட்டமிட்டவர்கள் பிரசன்னா, தியாவின் பேனா, விக்னேஸ்வரி, தமிழரசி இவர்கள் அனைவரும் என் வலைக்கு முதலில் வந்தவர்கள் அவர்களுக்கு என் நன்றி...

எத்தனை நாளைக்குத்தான் நம் அனுபவத்தைப்பற்றி எழுதுவது நமக்கு என ஓர் தனித்துவம் வேண்டும் என்று எதைப்பற்றி எழுதலாம் என்று யோசிக்கும் போது உணவுகளைப் பற்றி எழுதலாம் என முடிவு செய்து ஒவ்வொரு உணவைப்பற்றியும் எழுத ஆரம்பித்தேன். உணவைப்பற்றி எழுதிம் போது தான் நெட்டில் தமிழ்மனம், தமிழிஸ் எல்லாம் இருப்பதை படித்து அறிந்து அதில் பதிவாக்கினேன் இதைப் படித்தவுடன் நண்பர் மணிஜீ என்னை அவரது வலைச்சரத்தில் அறிமுகப்படுத்தினார் இதன் பின் எனக்கும் நண்பர்கள் எண்ணிக்கையும் என் வலைப்பக்கத்தை படிப்பவர்கள் எண்ணிக்கையும் அதிகமாகியது.. என்னை முதலில் அனைவருக்கும் அறிமுகப்படுத்திய நண்பர் மணிஜீக்கு என் நன்றி... ஆனந்தவிகடன் வரவேற்பரையில் எனது வலைப்பதிவு வந்திருந்து மேலும் எனக்கு நண்பர்களை அதிகமாக்கியது.

அதன் பின் ஈரோடு வலைப்பதிவர் சங்கமத்திற்கு சென்று இருந்தேன் அங்கு செல்வதற்கு முன் பாலாசி, கதிர், அருண் இவர்களின் தொலைபேசியில் அழைத்து நானும் கலந்து கொள்வதாக கூறி அங்கு சென்ற போது தான் நிறைய நண்பர்கள் கிடைத்தார்கள் அதன் பின் எனது வலைப்பூவிற்கு வரும் நண்பர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகியது.

நண்பனாகவும் பின் என் பங்காளியாகவும் ஆன பிரபாகர் என்னால் மறக்க முடியாதவர் அவரின் வலைச்சரத்தில் என்னை அறிமுகப்படுத்தினார் அவர் மூலம் எனக்கு சேட்டைக்காரன், சத்திரியன் கண்ணன், கருணாகரசு போன்ற நண்பர்கள் நண்பர்களாகி  பின்தொடர்கிறார்கள் என்பதில் மகிழ்ச்சி...

நண்பர்கள் அனைவருக்கும் என் நன்றி நான் எழுதும் பதிவுகளில் மொக்கை ஆனாலும் பயன் உள்ளது என்றாலும் அதை பின்னூட்டத்தில் கருத்து வேறுபாடு இன்றி தங்களது கருத்தை சொல்லும் அனைத்து நண்பர்களுக்கும் என் மனமார்ந்த 

நன்றி.. நன்றி... நன்றி....